قانون اساسی از گذشته تا امروز و تاکید بر جمهوریت و اسلام گرایی



خیرالله پروین یکی از اعضای شورای نگهبان در یادداشتی به مناسبت سالگرد تصویب قانون اساسی نوشت: امام خمینی (ره) قانون اساسی را مهمترین ثمره جمهوری اسلامی تعریف کردند. بنابراین احترام به قانون اساسی به معنای ارج نهادن به جمهوریت و اسلامیت نظام است که با رای مردم در همه پرسی 20 و 21 فروردین 1358 انتخاب شد.

تاریخچه قانون اساسی در اسلام

آنها جنبش قانون اساسی نظم نوین را در اوایل قرن هجدهم پس از میلاد ردیابی می کنند، اما ریشه های آن به قرن ها قبل برمی گردد. از یک سو، برخی از نخستین زمینه‌های توسعه مفهوم قانون اساسی، مانند بسیاری دیگر از مفاهیم مدرن، به یونان باستان و نظام سیاسی حاکم بر شهرها مربوط می‌شود. و زمینه های اولیه تحقق عملی مفهوم قانون اساسی به اواخر قرن هجدهم باز می گردد، همزمان با دوره ای که به جنبش مشروطیت در تاریخ حقوق اساسی جهان معروف است.

اما نخستین گذر از تشکیل حکومت و اداره و سپس تدوین قوانین به ویژه قانون اساسی را باید در دوره ظهور ادیان آسمانی و آغاز بعثت پیامبران الهی جستجو کرد. بی تردید یکی از بارزترین ریشه ها و پیشینه های این امر را می توان در قراردادی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم پس از هجرت از مدینه و هنگام تشکیل اولین دولت اسلامی بین مسلمانان و یهودیان ساکن مدینه منعقد کرد، جستجو کرد.

یکی از صاحب نظران اسلامی با تأکید بر اینکه دوران پربرکت پیامبر(ص) اولین مرحله تشریع در اسلام است، می نویسد: تا آنجا که علم کنونی من حکم می کند، چنین متنی در تاریخ جهان نوشته نشده است. چنین سندی پیش از او وجود ندارد. دکتر جعفری لنگرودی از اساتید برجسته کشور نیز نوشت: پس از تشکیل حکومت، پیامبر اکرم (ص) در مرحله اول توافقی کلی را به عنوان قانون اساسی حکومت شهر مدینه تعریف کرد تا نظم بخش روابط اجتماعی ساکنان این شهر به ویژه مسلمانان و یهودیان. این قرارداد در قالب 19 ماده قانونی تنظیم شده است.

تاریخچه تدوین قانون اساسی در ایران

قانون اساسی به سبک کنونی خود اولین بار در سال 1285 پس از آغاز نهضت مشروطیت به تصویب رسید که نتیجه آن اولین مشروطه در تاریخ ایران شد. اما قانون اساسی مشروطه ساختاری اقتباس شده بود و عمدتاً از قانون اساسی بلژیک 1831 و قانون اساسی بلغارستان 1879 الهام گرفته شده بود. اما پس از پیروزی انقلاب در سال 1957، این قانون از چرخه قوانین موجود حذف شد.

خواندن
آیا برای رفع اسباب بازی باید سه قدم برداشته شود؟

پس از پیروزی انقلاب و پس از تشکیل شورای انقلاب و تعیین نخست وزیر برای دولت موقت که مدیریت کشور در شرایط انتقال سیاسی را بر عهده داشت، امام خمینی دستور برگزاری همه پرسی را صادر کرد. تعیین نظام سیاسی آینده و برگزاری انتخابات مجلس موسسان، شورای اسلامی و ریاست جمهوری. پس از صدور این احکام، ابتدا در 20 و 21 فروردین 1358 همه پرسی تعیین نظام سیاسی کشور با مشارکت پرشور مردم برگزار شد و حدود 98.2 درصد از شرکت کنندگان به تأسیس نظام سیاسی کشور رأی مثبت دادند. جمهوری اسلامی (موضوع اصل 1 قانون اساسی).

گام بعدی در تحکیم پایه های نظام سیاسی نوپا، تدوین و تصویب قانون اساسی بود. زیرا توسعه ساختار سیاسی و نهادهای اداری کشور قبل از هر چیز مستلزم تصویب قانون اساسی است تا بر اساس آن چارچوب اختیارات و وظایف نیروهای سیاسی حاکم تعیین شود. پس از جلسه مجلس خبرگان، قانون اساسی به همه پرسی گذاشته شد که ۹۹.۹ درصد از شرکت کنندگان در همه پرسی به آن رأی دادند.

جایگاه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران فراتر از آن چیزی است که در مورد کشورهای مختلف جهان گفته می شود، زیرا انقلاب اسلامی نه تنها بر اساس اصول مشترک کشورهای مختلف شکل گرفته است، بلکه با موازین اسلامی و بر اساس آن شکل گرفته است. با حاکمیت ملت بر سرنوشت خود. حق تعیین سرنوشت یک حکم الهی است که در اصل 56 قانون اساسی به صراحت مورد تاکید قرار گرفته است. جمهوری اسلامی نظریه ای بود که قرار بود در اداره امور مختلف کشور منعکس شود. چرا که جمهوری اسلامی تنها یک عنوان نبود، بلکه نوعی نظریه حکمرانی بود که احکام خاصی در مورد حکومت داری، حقوق مردم و راه های رسیدن به آبادانی کشور دارد. بنابراین تصویب قانون اساسی گام اصلی و نهایی برای اجرای نظریه مذکور بود.

ویژگی هایی که در قانون اساسی گنجانده شده است

قانون اساسی کشورمان دو ویژگی اصلی نظام سیاسی حاکم بر ایران را معرفی کرده است:

1. جمهوری: این ویژگی که نشان دهنده خواست و اراده تاریخی ملت ایران در تعیین سرنوشت خود است، مطابق با الگوی مردم سالاری است و بر این اساس حق انتخاب نوع سیاسی متعلق به این قوم خواهد بود. . نظام دموکراتیک که نقطه مقابل نظام های استبدادی و استبدادی است، برخلاف نظام های یاد شده، حق انتخاب و مشارکت مردم در تصمیم گیری های اصلی نظام سیاسی را به رسمیت می شناسد و برای تحقق مشارکت آزادانه آنان با موانع مواجه است. اجرای این ویژگی در نظام سیاسی کشور ما به دلیل عدم امکان اعمال دموکراسی مستقیم مانند سایر کشورهای دموکراتیک در قالب انتخاب نمایندگان مردم و اعمال دموکراسی غیرمستقیم است.

خواندن
این 10 هک شما را (r) اسباب بازی (به نظر می‌رسد) شبیه {یک حرفه‌ای} می‌کند}

جایگاه مردم در نظام جمهوری اسلامی ابتدا در انتخاب نوع نظام و سپس در تصویب قانون اساسی ظاهر شد و سپس این اراده به طور مستمر از طریق انتخابات های مختلف از جمله ریاست جمهوری و مجلس نمایان شد. اصل ششم قانون اساسی گویای آن است که اداره امور کشور مبتنی بر حمایت مردم است. امام در این زمینه معنای خود ایشان از «جمهوریت» را با معنای دیگران وجه مشترک می داند: «اما جمهوریت در همه جا همان معنای جمهوری است، اما این جمهوری متکی بر قانون اساسی است که همان شرع است. این که می گوییم جمهوری اسلامی به این دلیل است که هم شرایط انتخاب شده و هم تصمیماتی که در ایران جاری است بر اساس اسلام است، اما انتخاب با ملت است و شکل جمهوری همان جمهوری است که همه جا هست.

بر این اساس امام تلاش کرد جایگاه این مشارکت را در قانون اساسی نهادینه کند و مردم را به حضور در صحنه های مهم سیاسی تشویق کند. اولین اقدام امام پس از انقلاب اسلامی، رفراندوم تعیین نوع نظام بود که 98.2 درصد به تأسیس جمهوری اسلامی ایران رأی مثبت دادند.

امام معتقد است که انتخابات متعلق به همه مردم است و معتقد است که همه حق دارند یکسان رای دهند. او همچنین از مشارکت سیاسی زنان و اقلیت‌های مذهبی حمایت می‌کند و معتقد است که در اسلام تفاوت طبقاتی وجود ندارد. این کشور متعلق به همه ماست… این کشور متعلق به اقلیت های مذهبی است، متعلق به مردم مذهبی ما است، متعلق به برادران سنی ما است. ما همه تو این جریان باهم هستیم.”

یکی از حقوق اساسی هر ملتی داشتن سرنوشت و تعیین شکل و نوع حکومت است. طبیعی است چون بیش از 90 درصد مردم ایران مسلمان هستند، این حکومت باید بر اساس موازین و اصول اسلامی باشد. باید در دست مردم باشد. این یک سوال منطقی است [است]هر عاقلی این حقیقت را می پذیرد که سرنوشت هرکس باید در دستان او باشد.

خواندن
Prime 10 نکته با مواد شیمیایی

2. اسلامی بودن نظام: یکی دیگر از ویژگی های جمهوری اسلامی ایران، جنبه اسلامی آن و اعتقاد راسخ و دیرینه مردم به ضرورت تشکیل حکومت اسلامی در کشور است.

در نظام جمهوری اسلامی ایران، حاکمیت ملی از طریق سه قوه به عنوان یک حق خدادادی برای انسان در زمینه تعیین سرنوشت آزادانه اعمال می شود. اعمال این حق بر اساس نظام امامت و ولایت امر و تحت نظارت فقیه جامع الشرایط منتخب مردم است و نباید در خدمت منافع افراد یا گروه های خاص قرار گیرد. در واقع، با توجه به اینکه اکثریت مردم ایران با تکیه بر اعتقاد دیرینه خود به ضرورت موازین حکومتداری اسلامی، محتوای حاکمیت اسلامی را در قالب نظام جمهوری متبلور کرده اند. بین دو قید «جمهوری» و «اسلامی» می توان ارتباط منطقی و محکمی برقرار کرد. بنابراین می توان گفت که اراده آزاد مردم که در قالب «مشارکت عمومی» برای تعیین نظام سیاسی کشور اعمال می شد، نظام «جمهوری اسلامی ایران» را ایجاد کرد.

اگرچه قانون اساسی ایران در قالب عبارات و اصطلاحات مرتبط با حقوق امروزی تدوین شده است، اما ماهیت و محتوای آن کاملاً تحت تأثیر قواعد و موازین اسلامی است. اما ذکر این نکته نیز ضروری است که اگرچه در قانون اساسی کشور، کسب و اعمال بالاترین اختیارات سیاسی تنها توسط مقامات مسلمان انجام می شود، اما با این وجود حقوق اقلیت های دینی در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده است (زرتشتی-کلیمی و مسیحی) نیز کاملاً تضمین شده است و بر اساس اصل تساوی حقوق ملت، می توانند علاوه بر داشتن نماینده در شورای اسلامی، مناصب دولتی دیگری را نیز در زمینه های مختلف داشته باشند.

به هر حال، هدف از الگوی سیاسی امام خمینی (ره) دستیابی به یک نظام سیاسی مطلوب است. نظامی که بدون شک به تعبیر امام دموکراتیک است، اما با دموکراسی غربی مطابقت کامل ندارد، اما شباهت ها و تضادهایی دارد. جمهوری اسلامی هم ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد که ناشی از ماهیت اسلامی‌اش است و هم اشتراکاتی با دموکراسی‌های موجود ناشی از ماهیت جمهوری‌خواهی‌اش.

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik android rat duşakabin fiyatları hack forum fethiye escort bayan escort - vip elit escort html nullednulled themesViagratropical tiki oynaOmeglejoybetKartal EscortMobil Ödeme BozdurmaBağlama büyüsürekorbetbetboo girişbetboogenco bahisdeneme bonusu veren sitelerBağlama büyüsü